Ενώ ο Τραμπ κάνει τα χατίρια του Πούτιν – η Μόσχα βοηθάει τον βασικό εχθρό των ΗΠΑ, το Ιράν. Έρευνα των Financial Times περιγράφει μυστική ρωσοϊρανική συνεργασία για την ανάπτυξη υπερηχητικού πυραύλου κρουζ με κινητήρα ramjet. Ρώσοι μηχανικοί φέρονται να ανέλυσαν ιρανικές δοκιμές και να πρότειναν τεχνικές λύσεις, σε μια ανταλλαγή που συνδέει την ιρανική βοήθεια με drones προς τη Ρωσία με τη μακροπρόθεσμη αναβάθμιση του οπλοστασίου της Τεχεράνης.
Ρώσοι ειδικοί πυραυλικής τεχνολογίας φέρονται να βοηθούν από το 2023 το Ιράν στην ανάπτυξη υπερηχητικού πυραύλου κρουζ, στο πλαίσιο μυστικού προγράμματος με την κωδική ονομασία C430L, σύμφωνα με έρευνα των Financial Times που βασίζεται σε διαρροές αλληλογραφίας, ταξιδιωτικά δεδομένα και ανάλυση στρατιωτικών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας.
Η αποκάλυψη αφορά τεχνολογία που η Τεχεράνη επιδίωκε επί δεκαετίες: έναν αυλοωθητή, δηλαδή κινητήρα ramjet, ο οποίος επιτρέπει σε έναν πύραυλο κρουζ να διατηρεί ταχύτητα πολλαπλάσια του ήχου. Σε αντίθεση με έναν βαλλιστικό πύραυλο που ακολουθεί μεγάλο μέρος της διαδρομής του σε υψηλή τροχιά, ένας υπερηχητικός πύραυλος κρουζ μπορεί να πετά χαμηλότερα και να ελίσσεται, περιορίζοντας τον χρόνο εντοπισμού και αντίδρασης της αεράμυνας.
Σύμφωνα με τους Financial Times, στελέχη της Rosoboronexport (κρατικός φορέας αμυντικών εξοπλισμών) και μηχανικοί της NPO Mashinostroyenia (μεγάλης ρωσικής πυραυλικής και διαστημικής επιχείρησης στην πόλη Ρεούτοφ της περιφέρειας Μόσχας) πραγματοποίησαν επανειλημμένα ταξίδια στο Ιράν πριν και μετά την υπογραφή σύμβασης για το C430L τον Νοέμβριο του 2023. Οι δύο πλευρές αντάλλασσαν στοιχεία από δοκιμές του ιρανικού κινητήρα και οι Ρώσοι μηχανικοί βοηθούσαν στον εντοπισμό και στην αντιμετώπιση τεχνικών προβλημάτων.
Ο Αλεξάντρ Τσεμπάκοφ, ειδικός της NPO σε αεριοπροωθητικά συστήματα, φέρεται να επισκέφθηκε το Ιράν τρεις φορές μέσα στο 2023. Τον Απρίλιο του 2025 η Rosoboronexport πρότεινε την αποστολή αντιπροσωπείας περισσότερων από είκοσι ειδικών για τεχνικές διαβουλεύσεις. Σε σχετική επιστολή, σύμφωνα με την εφημερίδα, ζητούσε από την ιρανική πλευρά να απαντήσει προκαταβολικά σε ερωτήσεις για τα δεδομένα των δοκιμών, ώστε οι Ρώσοι μηχανικοί να προχωρήσουν στην τεχνική ανάλυση του συστήματος πρόωσης.
Η μεταφορά τέτοιας τεχνογνωσίας υπερβαίνει μια συνηθισμένη πώληση οπλικού συστήματος. Δίνει στον αποδέκτη δυνατότητα ανάπτυξης και βελτίωσης δικών του όπλων, περιορίζει την εξάρτησή του από έτοιμες εισαγωγές και μπορεί να επηρεάσει την ισορροπία αποτροπής για χρόνια. Ο Φάμπιαν Χιντζ, ειδικός στο ιρανικό πυραυλικό πρόγραμμα και ανώτερος αναλυτής της Conflict Armament Research, δήλωσε στους FT ότι πρόκειται για τεχνολογία «εξαιρετικά μεγάλης στρατηγικής σημασίας», η παραχώρηση της οποίας θα έπρεπε να έχει εγκριθεί στο ανώτατο πολιτικό επίπεδο της Ρωσίας.
Για το Ιράν, ένας λειτουργικός υπερηχητικός πύραυλος κρουζ θα αύξανε την απειλή εναντίον αμερικανικών βάσεων και πολεμικών πλοίων στη Μέση Ανατολή. Το κρίσιμο πλεονέκτημα δεν είναι μόνο η ταχύτητα, αλλά ο συνδυασμός χαμηλής πτήσης, ελιγμών και μικρότερου χρονικού περιθωρίου αναχαίτισης. Η πραγματική αποτελεσματικότητα, πάντως, εξαρτάται από την ακρίβεια καθοδήγησης, την αξιοπιστία του κινητήρα, την ποιότητα των υλικών και την ικανότητα μαζικής παραγωγής – στοιχεία που δεν αποδεικνύονται μόνο από την ύπαρξη ενός προγράμματος συνεργασίας.
Η υπόθεση δείχνει επίσης πώς μεταβλήθηκε η σχέση Μόσχας και Τεχεράνης μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Το Ιράν προμήθευσε τη Ρωσία με drones τύπου Shahed και συνέβαλε στη δημιουργία γραμμής παραγωγής τους σε ρωσικό έδαφος. Η Ρωσία, η οποία παλαιότερα προσπαθούσε να ισορροπεί τις σχέσεις της με το Ιράν, το Ισραήλ και τα αραβικά κράτη, έχει πολύ μεγαλύτερο κίνητρο να ανταποδώσει με τεχνολογία, αεροπορικά συστήματα, πληροφορίες ή άλλες μορφές στρατιωτικής συνεργασίας.
Η ανταλλαγή δεν είναι συμμετρική. Τα ιρανικά drones κάλυψαν μια άμεση ρωσική ανάγκη για φθηνά μέσα μακράς εμβέλειας εναντίον της Ουκρανίας. Η ρωσική τεχνολογία πυραύλων μπορεί, αντίθετα, να αναβαθμίσει σε βάθος χρόνου τις δυνατότητες του Ιράν και να επηρεάσει όλο το πλέγμα ασφαλείας της Μέσης Ανατολής. Η τεχνική βοήθεια που περιγράφεται στις διαρροές αποτελεί επομένως μέρος ενός ευρύτερου ανταλλακτικού μηχανισμού, στον οποίο οι ανάγκες του πολέμου στην Ουκρανία παράγουν συνέπειες πολύ πέρα από το ευρωπαϊκό πεδίο μάχης.
Οι Financial Times αναφέρουν ότι η συνεργασία συνεχίστηκε ακόμη και κατά τη διάρκεια της τωρινής σύγκρουσης του Ιράν με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ. Εφόσον η πληροφορία επιβεβαιωθεί πλήρως, η Μόσχα δεν θα εμφανίζεται μόνο ως διπλωματικός υποστηρικτής της Τεχεράνης, αλλά ως παράγοντας που συμβάλλει άμεσα στην ποιοτική αναβάθμιση του ιρανικού οπλοστασίου.
Το πρόγραμμα C430L δεν σημαίνει αυτομάτως ότι το Ιράν διαθέτει ήδη επιχειρησιακό και αξιόπιστο υπερηχητικό πύραυλο κρουζ. Δείχνει, όμως, ότι η Ρωσία είναι διατεθειμένη να μοιραστεί τεχνογνωσία την οποία επί χρόνια προστάτευε στενά. Αυτή η επιλογή μπορεί να αποδειχθεί μία από τις πιο μακροπρόθεσμες διεθνείς συνέπειες της στρατιωτικής εξάρτησης που δημιούργησε για το Κρεμλίνο ο πόλεμος στην Ουκρανία.
