Μια εκτενής έρευνα του ανεξάρτητου ρωσικού μέσου Proekt αποκαλύπτει κάτι που όλοι υποψιάζονταν, αλλά κανείς δεν είχε τεκμηριώσει σε τέτοιο βαθμό: η Ρωσία του Βλαντίμιρ Πούτιν έχει μετατραπεί σε μια χώρα όπου η εξουσία λειτουργεί κυριολεκτικά ως οικογενειακή υπόθεση.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, το 76% των Ρώσων ανώτατων αξιωματούχων έχουν συγγενείς που εργάζονται στο Δημόσιο ή σε επιχειρήσεις που ελέγχονται από το κράτος. Η ομάδα του Proekt ανέλυσε τις βιογραφίες 1329 ατόμων – από κυβερνητικά στελέχη και διευθυντές κρατικών οργανισμών, μέχρι επικεφαλής μουσείων και πολιτιστικών ιδρυμάτων. Το αποτέλεσμα δείχνει μια αλληλοσυνδεδεμένη ελίτ, η οποία ελέγχει σχεδόν κάθε τομέα της οικονομικής και πολιτικής ζωής της Ρωσίας.
Οι οικογενειακές δυναστείες δεν είναι νέο φαινόμενο. Περίπου 58% των σημερινών αξιωματούχων προέρχονται από οικογένειες της σοβιετικής νομενκλατούρας, συνεχίζοντας έτσι μια παράδοση που ξεκινά από την εποχή του Κομμουνιστικού Κόμματος. Όμως τα τελευταία χρόνια, το φαινόμενο πήρε πρωτοφανείς διαστάσεις.
Στην κορυφή της λίστας βρίσκεται ο Ραμζάν Καντίροφ, ηγέτης της Τσετσενίας, ο οποίος φέρεται να έχει τοποθετήσει 96 συγγενείς του σε κυβερνητικές ή διοικητικές θέσεις. Μαζί με άλλους αξιωματούχους από τον Καύκασο, ευθύνονται συνολικά για πάνω από 190 διορισμούς συγγενών, μετατρέποντας την τοπική εξουσία σε οικογενειακή περιουσία.
Στη δεύτερη θέση, με μικρότερη αλλά εξίσου εντυπωσιακή δυναστεία, εμφανίζεται ο ίδιος ο Βλαντίμιρ Πούτιν. Σύμφωνα με τα στοιχεία, 27 μέλη της οικογένειάς του έχουν βρει θέση στο κράτος ή σε εταιρείες που συνεργάζονται με το Δημόσιο. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει ο 25χρονος Ντένις Πούτιν, μακρινός ανιψιός του προέδρου, ο οποίος εργάζεται πλέον στη Σιμπούρ ως διευθυντής έργων, με μισθό που υπολογίζεται στις 600 έως 800 χιλιάδες ρούβλια τον μήνα. Ο πατέρας του Ντένις, Μιχαήλ Πούτιν, είναι αναπληρωτής πρόεδρος της Gazprom.
Το φαινόμενο των «διορισμένων συγγενών» εκτείνεται σε όλους τους τομείς — από τη βιομηχανία και την ενέργεια μέχρι τα μέσα ενημέρωσης και τον πολιτισμό. Οι ερευνητές τονίζουν ότι πλέον η κρατική εξουσία έχει μετατραπεί σε ένα πλέγμα οικογενειακών συμφερόντων που θυμίζει περισσότερο φεουδαρχικό σύστημα παρά σύγχρονη διοίκηση.
Όπως σημειώνει το Proekt, στη σημερινή Ρωσία η άνοδος στην ιεραρχία εξαρτάται πολύ λιγότερο από τις ικανότητες και πολύ περισσότερο από το επίθετο.
