Η Ρωσία χρηματοδοτεί με άλλα 9 δισ. δολάρια το Ακουγιού – τι σημαίνει για την Τουρκία και την περιοχή

113

Η Ρωσία ενισχύει περαιτέρω την παρουσία της στον πυρηνικό τομέα της Τουρκίας, χρηματοδοτώντας με επιπλέον 9 δισεκατομμύρια δολάρια την κατασκευή του πρώτου πυρηνικού σταθμού της χώρας, του Ακουγιού. Την πληροφορία επιβεβαίωσε ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ, σύμφωνα με δημοσίευμα της Jerusalem Post, σημειώνοντας ότι τα κεφάλαια θα χρησιμοποιηθούν κυρίως την περίοδο 2026–2027, ενώ μόνο το 2026 η Άγκυρα σχεδιάζει να αντλήσει επιπλέον 4–5 δισ. δολάρια από ξένες πηγές χρηματοδότησης.

Η κατασκευή του πυρηνικού σταθμού Ακουγιού, συνολικής ισχύος 4,8 GW, ξεκίνησε το 2018 στη νότια ακτή της Τουρκίας. Κύριος ανάδοχος είναι η ρωσική κρατική εταιρεία Rosatom, μέσω της θυγατρικής της «Akkuyu Nuclear», με το συνολικό κόστος του έργου να ξεπερνά τα 20 δισεκατομμύρια δολάρια. Παρότι προβλέπεται η δυνατότητα εισόδου στρατηγικού εταίρου έως 49%, διατηρώντας τον έλεγχο στη ρωσική πλευρά, μέχρι στιγμής δεν έχει βρεθεί επενδυτής.

Πόσο κοντά είναι το Ακουγιού στην Ελλάδα

Ο πυρηνικός σταθμός Ακουγιού δεν βρίσκεται σε άμεση γειτνίαση με την Ελλάδα, ωστόσο η απόσταση δεν είναι αμελητέα. Το Ακουγιού απέχει περίπου 500–520 χιλιόμετρα από το Καστελλόριζο, 600–620 χλμ από τη Ρόδο και περίπου 700 χλμ από την ανατολική Κρήτη. Αν και δεν πρόκειται για «γειτονικό» πυρηνικό σταθμό, σε περίπτωση σοβαρού ατυχήματος οι αποστάσεις αυτές θεωρούνται κρίσιμες, ιδιαίτερα λόγω της θαλάσσιας κυκλοφορίας ραδιενέργειας και της ατμοσφαιρικής μεταφοράς, σε μια περιοχή υψηλής σεισμικότητας όπως η Ανατολική Μεσόγειος.

Ενεργειακή αναβάθμιση και γεωπολιτική διάσταση

Για την Τουρκία, το Ακουγιού αποτελεί κομβικό έργο ενεργειακής αναβάθμισης. Με την ένταξή του στο ενεργειακό μείγμα, η Άγκυρα φιλοδοξεί να μειώσει την εξάρτησή της από εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα, να καλύψει τη ραγδαία αυξανόμενη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας και να ενισχύσει τον ρόλο της ως περιφερειακού ενεργειακού κόμβου. Ταυτόχρονα όμως, η στενή εμπλοκή της Ρωσίας —χρηματοδοτικά, τεχνολογικά και επιχειρησιακά— δημιουργεί μια μακροχρόνια σχέση εξάρτησης, με προφανείς γεωπολιτικές προεκτάσεις σε μια περίοδο έντονης αστάθειας στις σχέσεις Μόσχας–Δύσης.

Η χρηματοδότηση του έργου από το Κρεμλίνο εντάσσεται στη γενικότερη στρατηγική του Βλαντίμιρ Πούτιν να χρησιμοποιεί την πυρηνική ενέργεια ως εργαλείο εξωτερικής πολιτικής, συνδέοντας χώρες-εταίρους με τη ρωσική τεχνολογία και κεφάλαια για δεκαετίες. Στην περίπτωση της Τουρκίας, το Ακουγιού δεν είναι απλώς ένα ενεργειακό έργο, αλλά ένας γεωπολιτικός δεσμός με μακροπρόθεσμες συνέπειες για ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο.