Απέχουμε πολύ από την υλοποίηση της μετα-αποκαλυπτικής ταινίας «Εξολοθρευτής» όπου στρατιωτικά ρομπότ είχαν καταλάβει τη γη και κήρυξαν τον πόλεμο στην ανθρωπότητα. Ή μήπως όχι; Στοιχεία δείχνουν ότι η Κίνα εργάζεται πυρετωδώς γι ατη δημιουργία ρομπότ – πολέμου. Ακόμα οι τεχνικές δυσκολίες που έχει να αντιμετωπίσει είναι πολλές ωστόσο τα μέσα και οι δυνατότητες που έχει είναι περισσότερες από τις άλλες χώρες. Είναι περισσότερες από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ.
Η Κίνα έχει αρχίσει να εξετάζει συστηματικά τη χρήση ανθρωποειδών ρομπότ σε πραγματικές συνθήκες μάχης, σύμφωνα με έρευνα του Reuters που βασίστηκε στην ανάλυση περισσότερων από 100 στρατιωτικών διαγωνισμών, επιστημονικών εργασιών, πατεντών, κυβερνητικών εγγράφων και δημοσιεύσεων κινεζικών αμυντικών εταιρειών. Η σχετική δραστηριότητα επιταχύνθηκε ιδιαίτερα το 2025 και το 2026.
Δεν πρόκειται απλώς για ένα πείραμα κάποιου εργαστηρίου. Στρατιωτικοί οργανισμοί αγοράζουν ανθρωποειδή ρομπότ, τεχνολογίες εκπαίδευσής τους και συστήματα που επιτρέπουν τη συνεργασία ανθρώπων και μηχανών. Μεταξύ των εφαρμογών που εξετάζονται βρίσκονται η αναγνώριση, η μεταφορά εφοδίων, η δράση σε επικίνδυνα περιβάλλοντα και, πιο μακροπρόθεσμα, η συμμετοχή σε επιχειρήσεις μέσα σε πόλεις.
Η Κίνα διαθέτει ένα τεράστιο πλεονέκτημα: δεν ξεκινά από το μηδέν. Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται το Reuters, το 2025 κινεζικές εταιρείες αντιπροσώπευαν περίπου το 95% των παγκόσμιων αποστολών ανθρωποειδών ρομπότ. Η χώρα έχει δημιουργήσει ολόκληρο οικοσύστημα κατασκευαστών, εξαρτημάτων, κινητήρων, αισθητήρων και συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης.
Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία στον στρατιωτικό ανταγωνισμό. Η τεχνολογική υπεροχή δεν εξαρτάται μόνο από το ποιος κατασκευάζει το πιο εξελιγμένο πρωτότυπο, αλλά και από το ποιος μπορεί να το παράγει γρήγορα, φθηνά και σε μεγάλους αριθμούς.
Το είδαμε ήδη με τα τετραπόδα «ρομπότ-σκύλους». Η κινεζική Unitree έχει εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους κατασκευαστές παγκοσμίως, ενώ τέτοια συστήματα έχουν ήδη εμφανιστεί σε ασκήσεις του κινεζικού στρατού. Έρευνα του Reuters έδειξε μάλιστα ότι η Κίνα κατάφερε να μετατρέψει τεχνολογίες που είχαν αρχικά αναπτυχθεί με αμερικανική ερευνητική χρηματοδότηση σε φθηνότερα, μαζικά παραγόμενα προϊόντα.
Τα ανθρωποειδή ρομπότ παραμένουν, πάντως, πολύ μακριά από τους «ρομποτικούς στρατιώτες» της επιστημονικής φαντασίας. Έχουν προβλήματα αυτονομίας, κατανάλωσης ενέργειας, αξιοπιστίας και κυρίως προσαρμογής σε απρόβλεπτες καταστάσεις. Ακόμη και μέσα στα εργοστάσια, όπου το περιβάλλον είναι πολύ πιο ελεγχόμενο από ένα πεδίο μάχης, τα σημερινά ανθρωποειδή συχνά δυσκολεύονται να ολοκληρώσουν σύνθετες εργασίες χωρίς ανθρώπινη επίβλεψη.
Ακριβώς όμως εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη σημασία των κινεζικών πειραμάτων. Το Πεκίνο δεν χρειάζεται σήμερα έναν πλήρως αυτόνομο «στρατιώτη». Μπορεί αρχικά να χρησιμοποιήσει ρομπότ για να μεταφέρουν πυρομαχικά, να εισέρχονται σε κτίρια πριν από τους στρατιώτες, να ελέγχουν επικίνδυνες περιοχές, να πραγματοποιούν αναγνώριση ή να επιχειρούν εκεί όπου η πιθανότητα απώλειας ανθρώπινης ζωής είναι πολύ μεγάλη.
Έρευνες του κινεζικού National University of Defense Technology εξετάζουν ακόμη και τη συμμετοχή τέτοιων μηχανών σε ομάδες αστικών επιχειρήσεων, με ορίζοντα πιθανής επιχειρησιακής αξιοποίησης μέσα στα επόμενα πέντε έως δέκα χρόνια.
