Δεκατρείς χώρες της ΕΕ ζητούν φρένο στη συνεχή παραγωγή νέων κανονισμών και στροφή στην απλοποίηση των υφιστάμενων κανόνων. Η συζήτηση για τη γραφειοκρατία αποκτά πλέον στρατηγική σημασία, καθώς η Ευρώπη προσπαθεί να γίνει πιο ανταγωνιστική, πιο ευέλικτη και ταχύτερη στις αποφάσεις της.
Οι μεγάλες προκλήσεις των τελευταίων ετών φαίνεται ότι αναγκάζουν την Ευρωπαϊκή Ένωση να επανεξετάσει όχι μόνο τις εξωτερικές απειλές, αλλά και τις δικές της αδυναμίες. Μία από τις σημαντικότερες είναι η πολυπλοκότητα των κανονισμών και η γραφειοκρατική επιβάρυνση των επιχειρήσεων.
Δεκατρείς χώρες της ΕΕ -με επικεφαλής την Αυστρία και μεταξύ άλλων τη Γερμανία, την Ιταλία, την Πολωνία και τη Δανία- ζητούν ένα «έτος εφαρμογής και ενοποίησης», κατά το οποίο η Ένωση θα δώσει προτεραιότητα στην εφαρμογή και απλοποίηση των ήδη υπαρχόντων κανόνων, αντί στη συνεχή προσθήκη νέων υποχρεώσεων. Προτείνουν επίσης συστηματικό έλεγχο των κανονισμών, ώστε να διαπιστώνεται ποιοι εξακολουθούν να είναι χρήσιμοι, ποιοι χρειάζονται αλλαγή και ποιοι επιβαρύνουν τις επιχειρήσεις χωρίς ουσιαστικό όφελος.
«Είναι ζωτικής σημασίας να διαμορφωθεί ένα κανονιστικό πλαίσιο που να μην επιβαρύνει τις επιχειρήσεις με περιττή γραφειοκρατία, διπλές διαδικασίες και υπερβολικές απαιτήσεις αναφοράς στοιχείων» αναφέρεται μεταξύ άλλων στο σχετικό έγγραφο.
Η συζήτηση δεν ξεκινά από το μηδέν. Η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει θέσει στόχο τη μείωση του διοικητικού βάρους κατά τουλάχιστον 25% για τις επιχειρήσεις και 35% για τις μικρομεσαίες, αναγνωρίζοντας ότι η πολυπλοκότητα του ευρωπαϊκού κανονιστικού πλαισίου επηρεάζει την ανταγωνιστικότητα και τις επενδύσεις.
Το ζήτημα έχει πλέον στρατηγική διάσταση. Η έκθεση Ντράγκι για την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα είχε επισημάνει ότι η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με χαμηλότερη παραγωγικότητα, ακριβότερη ενέργεια, δημογραφικές πιέσεις και εντονότερο διεθνή ανταγωνισμό. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η ταχύτητα λήψης αποφάσεων και η δυνατότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων να επενδύουν και να καινοτομούν γίνεται μέρος της ίδιας της ευρωπαϊκής ανθεκτικότητας.
Το ενδιαφέρον, επομένως, δεν είναι ότι η Ευρώπη «καταργεί τους κανόνες». Η συζήτηση αφορά το αν μπορεί να διατηρήσει υψηλά πρότυπα προστασίας, αλλά με λιγότερες επικαλύψεις, λιγότερες διαδικασίες και ταχύτερες αποφάσεις. Και ίσως αυτή να είναι μία από τις μεγαλύτερες αλλαγές που επιβάλλει η νέα εποχή στην ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση.
