Παρά τις δημόσιες δηλώσεις περί «ειρήνης» και «διπλωματικής λύσης», ο Βλαντίμιρ Πούτιν δεν έχει εγκαταλείψει ούτε στο ελάχιστο τους επεκτατικούς του στόχους. Σύμφωνα με έξι πηγές του Reuters που έχουν γνώση των εκτιμήσεων της αμερικανικής κατασκοπείας, ο Ρώσος πρόεδρος εξακολουθεί να επιδιώκει την κατάληψη ολόκληρης της Ουκρανίας, ενώ στους μακροπρόθεσμους σχεδιασμούς του περιλαμβάνονται και οι χώρες της Βαλτικής: Λετονία, Λιθουανία και Εσθονία.
Η τελευταία σχετική αξιολόγηση των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών χρονολογείται από τα τέλη Σεπτεμβρίου και έρχεται σε πλήρη αντίθεση τόσο με τα λεγόμενα του ίδιου του Πούτιν όσο και με τις δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ και των συνεργατών του, που αφήνουν να εννοηθεί ότι η Μόσχα επιθυμεί πραγματικά τον τερματισμό του πολέμου.
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, οι εκτιμήσεις της αμερικανικής κατασκοπείας συμπίπτουν πλήρως με εκείνες των ευρωπαϊκών υπηρεσιών ασφαλείας. «Τα δεδομένα έδειχναν πάντα ότι ο Πούτιν θέλει περισσότερα», σημειώνουν. Η Πολωνία θεωρεί την απειλή δεδομένη, ενώ στις χώρες της Βαλτικής επικρατεί η πεποίθηση ότι, αν η Ουκρανία καταρρεύσει ή εξαναγκαστεί σε συνθηκολόγηση, εκείνες θα είναι οι επόμενες.
Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του μέλους της Επιτροπής Πληροφοριών της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, Μάικ Κουίγκλι: «Οι Ευρωπαίοι είναι πεπεισμένοι. Οι Πολωνοί είναι απολύτως πεπεισμένοι. Στις Βαλτικές χώρες θεωρούν ότι θα είναι οι επόμενοι μετά την Ουκρανία».
Οι εκτιμήσεις αυτές φωτίζουν με διαφορετικό τρόπο και τις πρόσφατες δηλώσεις του Πούτιν στη λεγόμενη μεγάλη συνέντευξη τύπου του, όπου εμφανίστηκε πρόθυμος να «τερματίσει τη σύγκρουση με ειρηνικά μέσα», υπό τους όρους που είχε παρουσιάσει τον Ιούνιο του 2024 στο ρωσικό ΥΠΕΞ. Οι όροι αυτοί περιλαμβάνουν την αποχώρηση των ουκρανικών δυνάμεων από τέσσερις περιοχές που η Ρωσία έχει αυθαίρετα προσαρτήσει και την επίσημη εγκατάλειψη της προοπτικής ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ κ.ά.
Για τις υπηρεσίες πληροφοριών, όμως, αυτά δεν συνιστούν ειρηνευτική πρόταση αλλά τακτική παύση πυρός, που θα επέτρεπε στη Μόσχα να ανασυνταχθεί στρατιωτικά και οικονομικά. Η ιστορία της ρωσικής πολιτικής στην Ουκρανία –από το 2014 έως σήμερα– ενισχύει αυτή την εκτίμηση: κάθε «διάλογος» χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο για κέρδος χρόνου.
Το συμπέρασμα της αμερικανικής κατασκοπείας είναι σαφές: όσο ο Πούτιν παραμένει στην εξουσία, ο πόλεμος δεν αφορά μόνο την Ουκρανία. Αφορά τη συνολική αρχιτεκτονική ασφάλειας της Ευρώπης. Και οι δηλώσεις περί ειρήνης, χωρίς αλλαγή στρατηγικών στόχων, δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα ακόμη επεισόδιο στο ίδιο, επικίνδυνα γνώριμο έργο.
